-ng ulo ko, hindi dahil sa mga nakakairitang rallyista na nagnonoynoying sa gitna ng Mendiola, hindi rin dahil bakasyon at wala nanaman akong baon - bukod pa sa katotohanang ayoko na sa Triple dahil alam niyo naman kung bakit, mainit lang talaga…

Bakit nga ba mainit? Sentido kumon na yung ozone layer depletion thingy na diniscuss ng grade 3 teacher natin. Napakahirap pag mainit ang panahon, mainit ang ulo ng tao, at dito tayo magsisimula…

Ang init, yung feeling na paraiso na ang kahit saang lugar na may aircon, McDo KFC Chowking Paco SM, kahit san, kahit pa sa tulay ng Taliptip kung san may senglot na bangkero, wag lang sa masikip na computer shop na punong puno ng mga amoy pawis na player, kainis…

At dahil mainit, ang sarap kumain ng kahit na anong malamig, Halohalo, scramble, ice cream, kahit anong ineendorso ngayon ng media dahil nga summer. At speaking of media, may kasalanan nanaman sila dahil sa pagpapasikat ng kung anong mamahaling brand ng ice cream na nilagyan lang naman ng tatak yung stick na ang halaga eh pangraos na sa isang araw na kainan ng mga naghihikahos na squatter sa Kalayaan, pero, mahirap na din  silang kontrahin- ang sarap kaya nung Truffle…

Ang init, sabi nga sa joke, sinasanay na tayo sa impyerno. Wag ka na humirit pa na sabi nga ng Vatican II eh ang impyerno ay hindi isang geographical na lugar bagkus ay isang metaphor para idescribe ang distansiya ng isang tao sa Diyos. Metaphor din naman yung galing ng pinoy sa decision making nung nanalo si Lito Lapid nung 2010 at iboboto mo ulit siya sa 2016. Sinasanay na ang buong Pilipinas sa impyerno, nga naman, lahat na ata tayo makasalanan, pwera na lang siguro kay Archbishop Tagle na parang nag-iisang bright spot para sa Kristiyanismo sa Pilipinas. Baka magtanong ka, bakit mo naman dinamay ang relihiyon? -Di ah, si nanay ko kasi, humirit nanaman na Atheist ako. Kuya, naniniwala naman ako sa Diyos, gayundin kay Allah, Buddha, at kung kanino man, ang akin lang, kung masyado kang nakadikit sa 10 Commandments, para mo na ring sinabing makasalanan ang mga Arabo - at nalulungkot ako pag may Katoliko na tumatalo sa Iglesia sa mga pangrelihiyong Debate. Sabi nga ni John Lennon; “I believe in God, but not as one thing, not as an old man in the sky. I believe that what people call God is something in all of us. I believe that what Jesus and Mohammed and Buddha and all the rest said was right. It’s just that the translations have gone wrong.”

Ang init, katatapos lang ng Mahal na Araw at alam naman nating balik din sa dating sistema ang mga Bayaw nating naghugas kasalanan nung nakaraang linggo. Siya nga naman, kung yung kriminal nga sa tabi ni Hesus napatawad, kaya parang ganito: Kahit si Justin Beiber at yung ganid at tamad nating mga politiko ay mapupunta rekta sa langit, kasama na dun yung kamamatay lang na pinag-aagawan ni legal wife at kulukudidang- iyong ang iiyakan ko… Teka, napupunta tayo sa mga sacrilegious na usapan, balikan natin yung panahon…

Napakainit, sunod sunod yung mga yayaan ng swimming, Pucha, pagagastusin niyo ko ng mahigit 200 na entrance fee tapos lalasingin niyo lang din manan ako? Pwede namang sa bahay na lang ng may bahay ang venue ng inuman ah Epic…

Ewan, bakit ba ako nagsualt ng ganito? Ang init eh, tumatambay lang naman ako sa shop…

In aide to develop the current education system of the Philippines, the Department of Education architected the K to 12 (Kindergarten plus 12) program. The program is an extension of the basic ten-year tenure of the primary and secondary education system, adding two years of seniior high school. In this case, the basic education system requires kindergarten, six years in elementary (Grades 1-6), four years in junior high school (Grades 7-10) plus two years of senior high (Grades 11-12). Students can select a specific field of specialization in the last two years.

“Dagdag gastusin nanaman yan!!” Parents would prattle. Of course aditional two years of secondary education is equivalent to two nmore years of melancholy for parents who are thriving hard just to be able to sustain their kid’s schooling. And there’s the big question, does it worth it??

“Di dapat ipatupad yan, dagdag gastusin lang, yun ngang 4 years sa Highschool at college madami nang di nakakatapos, panu pa kaya if gagawing tig 5 years? (+2 years Senior High) Di lalong bababa educational system ng Pilipinas.” - An argument presented by one of our buddies. But, why can’t we finish the 10 year BEC? Here are some grounds:

1. Facilities - A problem as old as can be. It has alwasys been nasty everytime we have to spend 9 hours of our everyday living with 70  fellow kids in a snall room, worse, you are beside a stinky, grimy classmate crossing the borders of social proximity. If only queer minds can find a way to convert the House of Representatives into a sixteen hectares of classrooms, sure it’ll be nore useful, and you know what I mean.

2. Quality of teachers - The dismal fact that we’ve encountered ill-versed mentors for some time in our lives is already unpleasant. What’s worse today is that they’re getting numbers. It’s not about being fastidious, it’s just dealing with certain parameters for our education, quite a paradox for Man and Superman - “He who can, does, he who can not, teaches. “

3. Social & cultural drives, or distractions - Robinson’s after class, 5v5 by noon, high raise, tol, pasindi nga, sinagot ka na ni *tootss*? Painom ka naman!!!. We are enjoying too much for our respective fetishes, too dissed with studies, living life less serious. There are too many distractions brought by culturals shifts, and I can’t even figure out if I’ll finish up this thing or what… - PLDT Room 38.

4. Technology - “Hangga’t may Google, MATALINO TAYO!!” says one of my friends, period.

5. HOME - Blame your TV, blame kris Aquino, blame those weekend showbiz talkshows and drama flicks, blame Willie Revillame. Blame your mother, blame your father, blame Daddy Joe - if you still have. The drastic landscape of what we call home is a troubling concern, he who is cmforted by morning anime marathon is unfortunate, for he hasn’t received proper guidance from parents, from families that are tragically ruined by finance, infidelity, lust, anger & greed - things that are pioneered by social irresponsibility. They say, the initial stage of learning is at home, once it fails, it’s baffling.

You might be saying that I’ve forgot to mention poverty, no, I didn’t. It is an option. Tell that to those out of school teens who are able to sustain their everyday unlimited texting privileges while sporting the latest pinoy phone made in China, it’s all about the old saying  ”Kung ayaw may dahilan, kung gusto may paraan.”

So, what does K mean for real? Kaunlaran? Kapayapaan? K.Dot…

February, the month of romence. The time where we people show our deepest sense of affection to our loved ones, we expess our sheer love to our partners and just like many, dating spree. ‘Tis also the time for motel reservations, discounts and promos, sky high prices of roses, exessive demands for chocolates and sweets, and monthsaries that will only last for three, and you might say, you’re reading bitter…

But mind to ask, what’s the history behind this season of lovepalooza? The ironic fact behind it, which has been smothered, again, with whoretastic stuff(I can’t think of a right term), by culture, as well as its religious significans for the Roman Catholic Church.

Its history is quite shrouded with mystery, while people see it as a month of romance, its infamous roots is quite drastic. 

Kzoooot!!!!

Ay,tangina, kalimutan na natin tong araw na to, marami pang mas importanteng bagay kesa sa mga reservations sa Victoria Court, saka isa pa, wala naman akong naging date, hayaan nyo na lang ako maglabas ng sama ng loob..

Digital age, android age. Eto na siguro yung panahon na naglalagay ng bagong kabanata sa ebolusyon ng tao, lahat na ata ng tao, nakaharap maski sa isang karag karag man lang na PC na may Windows 98 na OS. May tanong, necessity na ba itong maituturing? Sabi na nga ng United Nations, karapatan ng bawat nilalang sa masalimuot na planeta na ito na magkaroon ng Internet Access, hindi ko tuloy makuha ang gustong mangyari ng mga magulang ko na, ugh, tigil-tigilan ko daw ang pagcocomputer. Una sa lahat, IT ako, magtaka ka sakin kung mabagal ako magtype, pangalawa, sinasabi nila na hindi naman ito mahalaga at hindi na kailangan, paalala lang mga sir ma’am, nung panahong hindi pa naliligo ang mga aristocrat sa lipunan at hindi pa natutuklasan ng tao ang silbi ng kuryente sa buhay, nabubuhay tayo sa kandila at apoy lamang. Ilang libong taon na din ang nakakaraan, bago pa man mapansin ng sinaunang tao na sila ay hubo, kumakain ang tao ng hilaw ng bayag ng baboy ramo, peksman. Kung susumahin ang mga idelohiyang ito, masasabi natin na bawat imbensyon at natutuklasan na bagay bagay ng mga tao ay nauuwi din sa mga pangangailangan natin, parang “necessities due to progress”, sa tagalog, masyado nang sopistikado ang buhay ng tao kaya kailangang dagdagan ang mga kailangang palabok sa buhay, na totoo, dashil ang alinmang bahay na walang linya ng kuryente ay kala mo pinagsakluban na ng langit at lupa, at kala mo ay iniwan ka na ng sibilisasyon- ng malapit na sa katotohanan.

Sinasabi nila, adik na daw ako, hindi ko alam kung adik na ba yung tawag sa mga nakakadalawa o tatlong opras sa isang araw, ang adik, yung nag-oover night. babawasan na daw ang allowance ko, hindi daw ako kumakain para makapagcomputer, BSIT, lalo na yung mga mahilig sa extra rice at tambay sa puguan, speak - lalo na yung Super Saturated  daw na si Gee Karen (peace out!!). Sabi nila, be sensible, hindi ko lang alam kung sensible din yung tawag sa mga teledrama tungkol sa babaeng nagiging palaka pag nababasa ng tubig (ano kaya ang amoy niya sa tunay na buhay kung sakali?). Sabi din nila, malaki na daw ako, awdiiiee, malaki na kaya sila nung naisipan nilang mag anak ng tatlo? Rawr, ayoko nang magsalita tungkol don, masasabon lang ako…

Iba na daw ang mga kabataan ngayon, masyadong techy, liberal, rebelde, masyadong bukas sa mga bagay na hindi angkop sa edad nila na dahil na din sa teknolohiya, totoo, gago na nga tayo, pero mas magandang tanong, bakit, at paano, pinakamaganda? Nasaan yung gabay daw natin?

Sabi din nila, nagkakanda leche leche na daw ang mga kabataan ngayon, pero lingid sa kaalaman nila, habang bumibirit sila ng kanta ng Air Supply sa videoke, nauna nang magkanda gagu-gago ang mga matatanda…

THE PRESIDENTIAL PORSCHE. Happened at the start of 2011. Oh, all the jokes and the puns involving the “Daang Matuwid” slogan. But in the face of P-Noy’s miserable romantic life which he had so lyrically compared to Coke Light first then to Zero, I say: bring back the damn Porsche.

THE DUTERTE FIST AND FINGER INCIDENT. The offspring of the so-called “Punisher” showed how local executives should deal with “erring” officials. If not with closed fists, then with an outstretched middle finger. Hey, we never ever mess with family traditions.

THE DOMINGUEZ CARNAP SYNDICATE. Thirty-one cases of carnapping and carjacking were reported in January 2011 alone, temporarily making Metro Manila a city full of paranoid car-owners. But it was not without reason: we saw a spate of brand spanking new SUVs vanishing right inside garages or swiped from hapless drivers at gunpoint. To make matters worse: images of burned corpses (whether or not they were carjack victims or two-timing syndicate members was immaterial — a burned corpse always sends the most terrifying of messages). For a time, car sales dipped. But it was a choice between that or dealing with asshole cabbies. And we’d surely want to douse them with kerosene.

THE JANJAN INCIDENT ON WILLING WILLIE. Since we have yet to become a Tivo society, this thing would not have blown up if someone didn’t post it on social networking sites. Lesson #1: the Internet does not clear away its dirty dishes.

THE “KILLER HIGHWAY.” They are not really accidents if the reason is stupidity. Intelligent people use the overpass. They do not play hopscotch with vehicles zooming at 100 kph—under the cloak of midnight. But beyond that, there was a string of ghastly accidents involving buses and motorcycles. For a time there, we said to ourselves: who needs the RH Bill and population control when you’ve got Commonwealth Avenue?

THE LIGOTS AND VALIUM. Especially Mrs. Erlinda, who demonstrated to the Senate blue ribbon committee and the rest of the world the limitless pleasures of diazepam. “Naka-Valium po ako” will forever resonate throughout the Senates hallowed history.  It would be on the same exalted plane as Hayden Kho’s “Super hawwwwt!” and Sen. Lito Lapid’s noble question in the RH Bill debate: “Bakit noong nagkaroon ng family planning, nagkakaroon ng triplets, four-plets?”

P-NOY CORONA TRADING BARBS. A showdown between the executive and the judiciary. It’s about time. Next we’d like to see: a real-life, honest-to-goodness royal rumble like what they do in South Korea and Taiwan. Maybe this county might finally get somewhere.

THE FLOODS. And speaking of medieval, nothing sweeps this country right back to the Dark Ages than a typhoon  for which we seem to remain perpetually unprepared. You could say that that scene in Calumpit, Bulacan—where residents waded in knee-deep water for weeks—has no place in a modern society. But then again, the same thing happened in Thailand and Australia, which are hardly Third World states. Climate Change does not discriminate, after all.  And if we believe the doomsday prophets, we’re all gonna die December this year.  Those blasted Mayans.

THE MITSUBISHOPS. Like a complex, overwrought detective novel with a singular antagonist, in a way, you could say that the majority of the controversies that haunted us in 2011 can be traced right back to GMA.  But now those wheels—massively run-down due to punishing provincial terrains—remain in the parking lot of the PCSO.  Oh, those poor, honest, but proud clerics. Which brings us to…

THE RH BILL DEBATES. In the face of a seemingly trenchant and less pliable populace, the Catholic Church was on the offensive, because offense is the best defense. Oh, how we miss Cardinal Sin. My friend the historian Xiao Chua was right when he said that at least when Sin was pontificating, the man always had a healthy sense of humor.  Though I don’t think Sin would have said, “There’s always Commonwealth Avenue.” And I don’t think Sin would have cautioned the faithful against giving Angry Birds toy items as Christmas gifts.

THE FALL OF THE TYRANTS. One by one, they fell. They who once upon a time seemed high and mighty and seemingly eternal. From the long-time dictators swept out by the so-called Arab Spring to Osama Bin Laden. Kim Jong Il not counted, because he had an immediate replacement, his lardy and doughly little lad, Kim Jong Un, who indeed fits the title of “Supreme Commander”…of donuts.

Back here, our own version of the Supreme Commander of donuts, lechon, and ice cream refused to attend the senate investigations after being accused of selling second-hand choppers to the PNP. A more curious sight than King Jong Un’s double chin is the former First Gentleman pleading for public sympathy. And the words “Palparan”and “WANTED” in the same headline.

PACQUIAO-MARQUEZ PART 3. And eventually, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, all the way up to 56 when both are wrinkly and more bloated.  Though, the real winner, by unanimous decision and still the undisputed Mrs. Pacquiao…Jinkee. But the poor woman after being haunted by rumors of her husband’s habitual infidelity, now stands accused of this question after appearing impossibly beautiful on a magazine cover: “Salamat, doc o salamat, Photoshop?”

KC-PIOLO. That tearful interview on The Buzz needed no subtitles.  To use the words of a Zen master,  it said nothing and everything at the same time. Oh, and by the way, last year, the world said goodbye to the Czech Republic’s favorite dissident and leader Vaclav Havel. I looooove his name.  “Havel.” Sounds like “havey.” “Vaclav.” Sounds like…. “Baklava” Who wants dessert?

GMA AT THE AIRPORT. GMA in the hospital. GMA in Robocop’s-style neck brace. GMA and that annoying now of testicular fame. GMA. Period.

Masayang naglatag ng lamesa ang magkakaDotAmates na sina Kaibigang Oso, Kepanget men, Eljan, Kalbo at iba pa matapos ang isang dikit na DotA match kung saan may isang Mabenta na nag’Benta’ nanaman ng laro..

Oso: Ang gara pre, matatapos na natin ang taon, puro DotA, iba naman kaya ang pag usapan natin? Yung sakto lang sa New Year, diba?

Kepanget: Gaya na? Ano ang mga usong signature brands para sa 2012? Kung magkakabalikan pa ba sina KC at Piolo? Lahat ng mga manghuhulang makikita natin sa TV na magbibigay ng Feng Shui tips at kung ano ano pang mga prediksyon sa mga paborito mong artista? Hindi ganun pre. Ang hirap kasi sa mga tao ngayon, partikular na sa mga Pilipino, obsessed sila sa TV, tignan mo, kahit pa mga pinakamahihirap na tao sa mga squatter area mayron nun, yon ang una nilang pinupundar, higit pa sa kalang pangluto o sa pampaaral ng mga anak nila, mainam nga namang pampatanggal ng lungkot yon, pantakas sa masaklap na realidaed at pamppaalis ng bagot pag wala ka nang magawa sa buhay, very functional…

Kalbo: Isa siguro sa mga unnoticed narcotics ng lipunan ang TV, tignan mo, nakakaadik, sabi nga ni Orson Welles “I hate television. I hate it as much as peanuts. But I can’t stop eating peanuts.”

Eljan: Wow English yun brod!

Kalbo: Eh kung sa yun ang ginamit nitong sira ulong nagsulat satin eh, kung sa totoong buhay nga malabo natin ‘tong pag usapan.

Oso: At sa totoong buhay, siya pa ang magpapakana ng usapang DotA, kahit sa kalagitnaan ng Physical Science class natin at may tanong si sir RS na di natin masagot.

Eljan: tarantado talaga yun..

Oso: Sinabi mo pa…

Biglang binalik ni Papa P. ang usapan sa TV, di naman daw kasi siya nagDodotA..

Papa P.: Sama nyo namang magsalita, ano ba ang meron sa TV? para namang di kayo nanunuod ng mga Anime pag umaga…

Oso: Nandun na ang lahat, sayawan, kantahan, Iyakan, Basketbol, Boksing, lumang pelikula, Kung ano anong kasiyahan na panglimot sa mga problema, pag may DVD ka pwede ka pang manood ng piratang palabas—

Omar: O kaya porn…

Oso: Bastos (sabay tawa), at pag may load ka at maswerte ka, pwede ka pa magkapera…

Omar: Kaso nga lang parang puro commercial ang TV, mas mahaba pa nga ang mga ads kesa sa kada round ng boksing pag may laban si Pacquiao diba? kay ako ngpepay-per-view…

Kepanget men: Ganun talaga, actually kahit sa kalagitnaan ng palabas ey may mga sisingit na endorsements, halimbawa, plug ng lata ng sardinas habang kumakain ng nakakamay yung hampaslupang bida..

Oso: Hindi natin pansin pero- idamay na nating lahat ng klase ng media pati mga Billboard sa EDSA at nga flyers sa MegaMall- katabi lagi natin angmga advertisements na nagbebenta sa atin ng kung ano anong mga shit na hindi naman natin kailangan. Simula sa umaga, may mga nagpapa alala sa atin na magkape hanggang sa hating gabi na nagsasabing gumamit tayo ng proteksyon habang nakikinig tayo sa mga kayahupan sa Wild Confessions ni Papa Jack sa 90.7 love radio.

Omar: Sinasabi ngmga ads nay yun na may kulang sa buhay natin, na di tayo masaya. At ang pupuno sa mga damdaming yon ay ang mga Produkto nila, meje paradoxic pero may point..

Papa P. : Isa pang mali sa sistema natin, bakit ngaba kailangan ng mga ads ng underwear sa kalagitnaan ng EDSA? Bakit, pag nakita mo ba yon eh maiisip mo na “Ay buti naman nakita no ang mga volcanoes, bibili nga pala ko ng brief, makadaan nga sa North…”?

Kalbo: Wala tayong magagawa, yung ang means of income nila-filthy hefty icome.. Thay’re just like us pag may pustahan…

Eljan: nag english ka nanaman!

Wag na kayong magulat na nauwi nanaman ang usapan sa dota. Lumipas ang ilang diskusyon tungkol sa walang sawang paggamit kay Lich King ng sumulat nito, umiskor si Eljan ng 2 inches ng tagay ng Alfonso IV  sa baso ng Coke. (personal experiene, hehe..)

Eljan: Tang ina! Sumasabog sa lalamunan anputsa- gago talaga tong writrt natin- kala ko mga kagaya lang ng Empelights, kaya ba wala tong ads sa TV?

Papa P.: VSOP naman yan, pang mayaman- di na nila kailangan ng ads para kumita, tamo, yan yung mga iniinom ng mga nayayamang baliw sa mga panghapong teledrama pag pumapalpak yung plano nila sa pangaahas sa syota ng bida..

Eljan: maiupdate nga status ko, mumurahin ko si Neil, panda huh?

Oso: Ayan. sa katapusan ng dekada, nagkaron tayo ng kakaibang abilidad para ipahayag sa mundo ang mga ideya at opinyon natin, nagkaroon tayo ng kakayahan na makipag ugnayan sa mga tao sa kahit saang panig ng mundo, mapa kastila hapon o arabo, kaya na nating makausap. Ito yung pwersang magagamit sana natin sa pagpapaunlad ng kung anong meron tayo pero ano nga ba ginagawa natin?

Omar: Facebook? Twitter? Multiply? Tumblr? Tagged? YM? Google Translator ba yung tinutukoy mo sa mga Hapon?- usesless yun, barok…

Kalbo: Sige nga, ano nga ba ang huli niyong sinabi sa mundo?

Adrian: ang PM ako dun sa magandang HRM1 na nakilala ko lang sa text..

Papa P.: nagshare ako ng video nung binabalatan na pusa.

Omar: kinunan ko ng picture yung doulble chocolate creme frappucino ko kahapon sa Starbucks, nababagot ako eh…

Eljan: “I love Mary Cris” yung huling status update kjo…

Niko: nagtop score ako sa Tetris Battle.

Oso: Patay tayo dyan…

Omar: kaya nga tinawag na social networking sites eh, kesa mag TV, ano papanuorin mo? Sa umaga, bubulaga sayo ang mga balita tungkol sa lasing na nahulog sa tulay, lalaking nahati sa dalawa, lumabas ang bituka matapos masagasaan ng truck, pamilyang sinaksak ng tigsampung beses ng sarili nilang in-laws, tapos nun babatiin ka ng Goodmorning nung anchor…

Kepanget men: Sa hapon at Gabi naman ayun din, madadagdagan lang ng mga kwento tungkol sa love life ni Kim Chiu, tae, para namang may pakialam ako.

Omar: fandom yan, isa pang hirap sa mga TV, napupuno tayo ng mga artistang walang talento na naging artista dahil sikat sila, sa ngayon, di mo kailangan ng talento para sumikat, ang kailangan mo, bukod sa retokadang boobs at abs at konting hagod sa pwet ng producers, ay iskandalo, para pagusapan ka, at di magtatagal, mabbigyan ka ngshow..

Oso: So you’re saying batong bato ka na sa TV kaya puro nonsense na ang pinonpost mo sa internet?

Omar: mas okay na yun…

Oso: Pero di ba mas magiging fruitful yung pagppalabo natin ng mata kung reasonable posts ang gagawin natin? kung magbabasa tayo ng mas matitinon g articles? Para san ba at nagkaron tayo ng freedom of Speech?

Kalbo: Minsan nga, sobrang liberated na ng Media, no holds barred..

Kepanget men: yung laplapan scandal nga lang nila Mo Twister eh, wala naman aksyon pero ilang libo ang share. Di na ko magugulat kung may magtatangong kay Rhian kung ilang pulgada yung DIvine Rapier ni Mo..

Eljan: Extremeties yun ng Media, minsan malata, boring, minsan naman sobra sa paminta. Baga masyadong mature para sa mga bata, pero out of place para sa matatanda…

Oso: Ganun talaga ang sistema, mahirap baguhin. Lahat ginagawang pampamilya, kumita lang, mga walng delikadesa, kahit pa tungkol sa barilan at mga lumilipad na plato yung palabas, pampamilya pa din..

Kalbo: Flash the filthy finger na lang. ..!..

Papa P.: Eh abkit di na lang tayo umuwi? Pagod na siguro magtype tong writer, dmadami na ang typo eh, saka isa pa, maglalaro pa siya..

Omar: Adjourn na tyo??

Oso, Adrian, Niko: Adjourn…

Salamat sa mga pangalan ng mga BSIT na ginamit ko,wag nyo ko pakasuhan… Umunlad pa sana buhay pagibig nyo, mkakuha pa sana kayo ng mas maraming number ng mga anons na babae, gumaling na sana sugat nyo sa bilbil… Happy New Year pati, set na tayo sa pasukan, gusto ko mag quiop, saka si Xin, yung bagong panda…

Teka, isang linggo na lang pala, Pasko na, matanong ko lang, nararamdaman mo na? Andaming nangyari, at andami pang nangyayari, simula sa walng katapusang teledrama sa pagitan ng Ehekutiibo at Hudikatura kung saan hubad na hubad na ang bastusan sa pagitan ng mga taong nakabarong at kurbata hanggang sa hiwalayang KC Conepcion at Piolo Pascual, na putangina kungdi pa dahil sa bagyo ay malamang pinaguusapan pa din ng mga tao. Konting amor, para saan ba ang Pasko?

Bago ang lahat, ano ba ang pasko para sa akin?: Ang Pasko ay isang taunang kaganapan kung saan layon ng mga tao na turuan ng kagandahang asal amg mga bata sa pamamagitan ng pagpapakilala sa konsepto ni Santa Claus- tamang intensyon sana na nagawa sa maling paraan…

Ang salitang Christmas ay literal na hinugot sa terminong Christ’s Mass na (sentido kumon) nangangahulugang Misa ng Kataastaasang Panginoon. Sa orihinal na intensyon, ito ay ang kaarawan ni Hesus at layon ng araw na ito na gunitain ang kasimplehan ng pagkapanganak ng naturang tao, walang keso de bola, walang Purefoods Fiesta ham, wala si Rob Pengson, at lalong walang Christmas remix ng Teach me How to Douggie. Sinasabing ito ang panahon ng pagmamahalan at pagbibigayan-noon. Ngayon, pasko na, may mga batang kumakanta sa harap ng bahay niyo tuwing gabi at hindi ka titigilan sa pangbubulabog hanggang sa makulitan ka at magbigay ng piso sa pilit. Pasko na, kailangan may handang mainam sa hapag ng bahay niyo kahit pa gano ka na kalubog sa utang, bagong damit, bagong sapatos, misan, bagong retoke. Ngayon, Pasko na, nagbibigayan pa din ng mga bastusang banat sina Ellen Bautista Horn, Atty. Midas “Aaaayy!!” Marquez at iba pa patungkol sa pangit na hairstyle ni Sec. Jessie Robredo at iba pa. Pasko na, pero sa dimensiyon ng makabagong impiyerno aka Twitter ay wask na wasak pa din ang mga komento ni Valerie Concepcion patungkol sa Christmas party ng PSG kung saan nagmukhang napagkaitan si Kuya ng amour at naunahan pa yata siya ni Pau Gasol sa pag alala sa mga biktima ng Bagyong Sendong. Pasko na, panahon kung san naglipana ang mga pekeng Vans, D&G, Prada, etc. At  sabi nga sa kanta, “And so this is Christmas, and what have we done?”. Ano nga ba ang nagawa natin? May delubyo sa Mindanao, bukod sa giyera, ano ang nagawa ng paborito mong artista na abala maglandutay ng nga kaplastikang Tweets at live chat na napupunta sa kawalan? Ano ang nagawa mo nang manalo kayo sa pustahan sa dota? Ano ang nagawa ko? Wala, wala bukod sa magsulat, dahil bukod dito, wala pa akong magagawang mas mabigat, baka kayo, meron…

- May the One up Above grant them Eternal Slumbers

Tao pa din ako- baka kasi magtaka kayo na may emosyon pala ako, at sa totoo lang, mahirap lunukin ang idelohiya ng modernong Pasko, siguro, sampal sa mukha natin natin ang trahedya sa timog para makaalala, na noong panahon nila Makoi, hindi naman natin kailangan ng lahat ng mga kagaguhang meron tayo ngayon para gunitain ang Pasko…

-kesa makinig ng GMA GMA Kapusong pasko na o Salamat sa liwanag mo naging makulay ang Pasko, sana ito na lang…

http://www.youtube.com/watch?v=8cJOm72QDDA&feature=related

Indeed, it is the Filipino’s signature pastime to get into lots of melodramatic scences and controversies from teledramas to politics to showbizness and to sports as well… -aside from their daily gossip rituals about your neighbor…

We are yet to get over with the Ram Revilla murder case featuring a GMA Telebabad-like plot of family arguments ad blindsights, then there was this godfather who unconciously served as the ninong of his biological daughter, who happens to have the most irritating antics as a way of survival. Also we should not forget about the controversy behind the latest win of this Filipino boxer, of course mentioning him shall include his wife who admitte\d that they have separated from each other for about four months. And I bet you’ve heard abouth the 7 billion baby who is about to receive a college scholarship grant as well as other endorsements care of any politician, then there was this boohoo the Pampanga conresswoman is so sick (that she was able to gain sympathy from the ordinary peeps??) that she needs to fly to different destinations in order to be attended well, and hey, she’s not going to Dominican Republic, what the hell will the dreaded one do there??

Then there was this new debacle, SC vs DOJ.

Media coverage has been a voodoo onto Filipino culture especially in social aspects that it covers up the used to be daily routines of old school Filipino smarts. Personally, I’ve seen the changes of trends care of elders and classmates. I’ve been able to talk to old people who are unable to spend their youth in school yet how I’m fascinated with their prolific english and wisdomful thoughts. Also, I’ve been bastardized by some middle aged peeps who just can’t get over with the wrong thoughts of life carried by afternoon teledramas as well as love life stories of your favorite artists- do they really know how to act?. First, I thought that this jamboree of socio-pop trend will only circulate in that given atmosphere, ‘till this great Filipino boxer came and swarmed towards showbizness, owning air time then moving also to politics that turned him into a ‘god’. This turn of events caused the mediamen to move their lens towards different angles, perspectives, often interchanging it, causing us the eagerness to know what the hell is the real life score between Shalani Solidad and Roman Romulo, then it will be followed up with the President’s reaction towards the news, and so on, untl Mang Juan finds out that his rooster was stolen and not lost.

We have seen all sorts of scandalous acts and henious crimes (this 23 is the anniversary of Maguindanao massacre, take note), but why are we goddamn looking after these? Are we enjoying the sight of the fall of big personalities of all sorts? Or are we just that bored, that we can’t find any sense of candidness about great political progress of Pasig and so on. We only gather our attention towards negative events in our society, unless Ms. Miriam Defensor Santago says that the faces of different politicians, national of local, shall not be on posters of differeent government projects unless their faces will be printed on napkins for the use of govenment comfort rooms…

Back to current events, who the hell cares if Optimus Prime, CGMA rather, goes out of this country for cure? It’s her right, though I can’t help but to have fun staring dead at the TV… 

Leche yan, di ko alam kung pano magsisimula. Bale, ugh, ganito, question and answer tayo…

TANONG: anong meron at Bigger than JESUS tong title ng post na ‘to??

-walang basagan ng trip, pero sa totoo lang, lagi kong naiisip tong konsepto na to ng lipunan (na pakana ng idol kong si John Lennon) pag may nakikita akong mga bagay na lingid sa kaalaman ng marami eh yumuyurak na sa kanilang relihiyon, gaya ni Justin Beiber, Lady Gaga, ng iPad (RIP Steve Jobs), ng mga pinapanuod nyo sa TV, ng kinakain nyo, ng pick up lines na pinopost nyo sa site na to, Angry Birds, lahat bale… Para sa akin, ang kasulukuyang ‘Pop Culture’ ang siyang ugat ng lahat ng mga problema ng mundo, at lahat ay mas malaki na kay Hesus, tumingin ka sa mga Billboard sa EDSA, saka mo ikumpara yng Ads ni Kris Aquino sa mga leaflet na binibigay sayo ng mga naghahouse to house na mga nakapaldang kehahaba…

TANONG: Adik ka ba? Ano namang knialaman nun?

-ganito, magandang halimbawa yung usong uso ngayon na sundo’t hatid (alam nyo ibig ko sabihin) method ng pag aasawa. May mga single na magugulat ka na lang eh magsasabi ng ganitong bagay-“Yes! 3 months pregnant ako, so happy to have this great blessing from GOD!!”. Una sa lahat, naalala nyo ba ang Diyos nung nakikipag haliparutan kayo sa katalik ninyo? Tandaan, nagiging “Banal” lamang ang konsepto ng pakikipagtalik kung kayo ay nakasuklob sa Sakramento ng Kasalan, ang premarital sex, eh leche yan, hayagang sampal at paglalapastangan sa prinsipyong ito ng Simbahan, kaya di ko matanggap yung IRONY ng ganung pananalita na, talamak lang talaga… Nakakatawa na matapos ninyong magsalo sa kasalanan eh sasabihin nyong biyaya ng diyos yung produkto ng harutan nyo, hahaha…

Ano ba yung binigay kong halimbawa? Ito eh isa lamang sa napakaraming misconception ng lipunan hinggil sa mga bagay bagay na inuugnay nila sa Relihiyon, Kabanalan at Kasalanan… Napakarami, napakakomplikado…

TANONG: Napakasam mong magsalita, SATANISTA ka ba???

- Atheist na kung atheist, Hudas na kung Hudas, wala akong pakialam, nagpapaka totoo lang ako, wala akong pakialam kung Linggo-Linggo ka nagsisimba, araw-araw ka nagrorosaryo o perfect attendance ka sa mga Bible studies. Kung di mo naman sinasabuhay yung mga aral na “napupulot” mo sa mga pagkakataong nagiiyakan kayo at sinasabing God is good, hipokrito ka, wala kang pinagkaiba sa kriminal, malala ka pa sa mga Satanista…

TANONG: di ka ba natatakot sa Excommunication?

ARGUMENTO: Akala ko ba ang Kristiyanismo ay isang relihiyon ng pagpapatawad at pag-unawa?

-Kala ko rin eh.

TANONG: Ano ba relihiyon mo at nakapagsasalita ka ng ganyan?

-Katoliko ako, pero ayoko lang magkatrobol sa NSO pag sinabi kong nomadiko(??) ako, sino bang tarantado ang papasok sa mga ganung gulo?- pwera na lang kung Aleman ka. Para sa akin, ang Relihiyon ay siyang catalyst na sumasagot sa mga tanong na hindi pa nahahanapan ng kongkretng paliwanag ng siyensya, gaya ng saan ba napupunta ang buhay ng tao agkatapos nito mamatay? Paano nabuo ang mundo? Bakit kailangang makahanap ng Love life si Kris Aquino sa United Nations? 

TANONG: so to say di ka naniniwala kay God?

-naniwala lang akong may Diyos, pero ayokong maniwala na mayroon siyang Sampung Utos, na pinanganak siya sa stable (anu ba tagalog nun?),  at inabot siya ng Pitong araw para gawin ang lahat ng mga bagay na di nababahiran ng teknolohiya. Naniniwala ako na kahit anong meterial o elemento eh pwedeng maging Diyos, gaya ng dinadakila mo ang pera, si Rizal, yung shota mo na iiwan mo din 3 linggo mula ngayon, o yung puno ng Balite sa may kanto nyo… ‘Di nga ba at ang mga kapatid nating Muslim eh walang imahe ng kanilang Diyos?

TANONG: Hindi ka ba natatakot sa mga posibleng reaksiyon ng mga makakabasa nito?

-Tatlong klase ng tao ang inaasahan kong magagalit saken, mga radikal na kKatoliko, mga hipokrito, saka yung lola ko. Saka kung mayroon mang magbibigay ng mabangis na reaksyon sa mga sinasabi ko, bakit ba di tayo ganun karadikal magbigay ng pahayag sa ibang mga bagay? Gaya ng mga patun-patong na kaso ng mga Arroyo? Yung pagkapaslang sa mga Sundalo natin sa Mindanao? Mas malala bang problema ng lipunan ang “blasphemous” na pananalita kesa sa mga shit na mga oportunistang multimilyonaryong negosyante?? Hindi ka sasaktan ng mga pahayag na “The Beatles are Bigger than Jesus” pero di hamak na sampal sa mukha yung mga ninanakaw na pera sa Gobyerno…

Hindi balanse ang pagbibigay natin ng opinyon hinggil sa mga bagay bagay. Katoliko ang kabuuan sa ating populasyon pero wari ko eh bakit kailangang mas bigyan ng air-time yung mga tsismis sa hiwalayang Claudine Baretto at Raymart Santiago kesa sa mga holistic na palabas na ukol sa relihiyon nila(natin)? Bakit ka nagsisimba? bakit ka nagdarasal? Ito ba eh dahil sa paniniwala mo talaga o dahil humalo na sa ating kultura ang konsepto ng Kastolisismo? Napakaraming mga problema ng bansa natin para pag usapan pa yung mga tinatalakay sa Showbiz Central, kung ganon nga, eh mas malaki talaga si Sweet kay Hesus…

Ewan, makapag DotA na lang, saka na ako magsisimba pag ang mga solidong panatiko ng Kristiyanismo ay hindi na kailangang magbigay ng mga bayolenteng raksiyon hinggil sa mga Satanista, sa kahoy na burat na sinasampal ni Mieo Cruz, o sa mga iskandalosong pagtatanggol sa mga manyakis na pari. At kung titigilan nila ang pagpatol sa mga pahayag ni Kris…

“I read the book of Job last night, I don’t think God comes out well in it.” - Virginia Woolf

                                                    ——HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH!!!!!

About 500 years ago, every Filipino schmuck seems to be fantasied by the concepts of Heavin, and definitely, scared by the pillars of Hell. It seems that being a meager Christian derives much ado for everyday living, go to Church, pray the Rosary, do the Novena, sing scrappily with Bible verses- well, at least it’s culture bound, but it’s already 2011- we live treating Lady Gaga as an art, and so here we rise to the occassion that we go, ugh, nowhere…

The Mad man above is Mideo Cruz, ringing bells for his atrocius, atheistic exhibit featuring religious stuffs smothered with condoms, blood, anything Gothic or any smelly object you’ll find on your brother’s room. Don’t be bothered with the jackass, blasphemy is a normal part of our everyday lives, or the least is hypocrisy, only in an unconcsious sense where we live watching porn, do cunnilingus, flashing the filthy finger (the Duterte finger as what they say), talking of vanity, many more. It’s only the Damaso placards and that Condom bewitched Cross that make further murmurs about the never ending battle of state, religion, and, oh, human ego itself. But why are we raucous about those? For we are Catholics? Say, nowadays, people aren’t afraid of spending their lives in hell. We live in midnight voodoo outings and bar hoppings, whether you’re filthy rich, or bedevillingly poor. Taboo is only a word that is to be broken, especially seeing the cracks within the Church from your local parish to that stubborn pastor to the CBCP mishap about vans and SUV’s- and the Rh Bill catfight is yet to count. It may sound too blatant but we need to understand the sense of urgency everytime we cling on emergency breaks when grimy, naked toddlers pass along roads- kids that are products of careless human misconception of life rooting from that Catholic teaching “humayo kayo at magparami”. Why be plastic? Why go to church every sunday then wail screechy profane words once you see your nemesis? It’s the funny but heavy concept of the song “Banal na aso, Santong kabayo” that prevails in our contemporary culture. The Vatican can’t uphold the tremendous power of Justin Beiber and Bruno Mars, for culture states that those two spell civilization and class. It’s something like pop culture is overpowering Religion…

But no…

The history of art and popular culture is stamped with stuff that flashed the Church a big dirty finger, and The Da Vinci F***ing Code doesn’t really count unless you’r a curator of a Catholic library. John Lennon said before that The Beatles were “bigger than Jesus” and a lot of people went berserk causing a cult to wrath havoc from Liverpool to the Americas. Slayer’s “Jesus Saves” and “Altar of Sacrifice” were then two of the most evil musical compositions prior to Justin Bieber’s “Baby.”, followed by Bruno Mars’ “the Lazy Song”. Sinead O’Connor tore a picture of Pope John Paul II on national TV. Madonna sang songs dealing with sexy indulgence and as punishment she looked like an aging transvestit to the point that she shows veins along her underarms (seriously, I saw it). But, hey John Lennon’s dead, and who the hell are the Slayers? Sinead O’Connor? Pop Culture may be that tough to tenderbut still the Catholic Church stands still despite of tempestic attacks against it. But how? Maybe I should ask Dr. Phil. It may come to the fact that despite of losing our heads with every venial sources of sins coming forth to us, we have that Filipino mentality of always having the “answers” no matter how foolish it sounds, and no matter whether it’s right or wrong- another root why we let Lito Lapid win another seat a year ago…

so what’s the deal in the end? Nobody knows, Christianity is too big for a matter to be talked about by we pathetic human beings. I don’t know a thing, except that I know God will be chuckling when time comes that I die, or if not, siguro nasobrahan lang ako sa kape…

Sige na, God-given na yung balitang may tipong tsiks nanaman si Kuya, at nanood si Angel Locsin ng Live Game ng Phl Azkals- in which hindi ka siguro tao pag hindi mo alam. BTW buntis din nga pala si Andi Eigedman (promise hindi ko alam yung spelling), at shempre halos makita na yung mga itlog ng players ng PH rugby team sa gitna ng EDSA- Malaki pa ata sila kay Jesus, tingin niyo? Tapos mga katakot-takot uli na mga ‘pormal’ na hearing hearing sa ngalan ng political irony na tinatawag na ethics at shempre in aide of legislation daw. Hanggang sa…

Si Mayor Sara Duterte, nanapak ng parak…

“In a society where institutions are weak, such leaders often need to repeatedly validate their personal authority in the traditional way before they begin to use it to give birth to the new.”- sabi nga sa Inquirer. Totoo naman ah, sa mga panahong maraming mga taong nakakatapos ng kolehiyo na hindi maibigay yung hindi pelosopong pagkakaiba ng it’s at its, kelangan ng mga nakakataas na, alam mo na, magpakababa. Sabi nga ni Ralph Waldo Emerson, “Speak with the vulgar, think with the wise.”. Malamang maraming mrga Human Rights ek-ek ang umaalingalngal(?) patungkol sa sapakan, kesyo ‘di daw yun makatao o informal  para sa isang halal na opisyal ng gobyerno, pero kung tutuusin- konting isip pa, yung magiisip ka na busog ka, na madaming extra rice at walang lugar para sa pagalala sa mga walang saysay na bagay gaya ng kinilig si kwan sa ganire, sa malalim na punto, kahit ba unethical yun, ibinibigay nun ang isang tahasang mensahe na nagsasabing “umayos ka, lumugar ka” sa pamamagitan ng sapak (sinong tao ba hindi maiinis sa pag-aasikaso ng sabay-sabay na problema sa bayan niya tapos may isang makulit na tututol kesyo korte daw ang susundin niya? 2 hours lang naman di ba? 25 pesos lang yan, 3 laro lang yun ng DotA hindi pa mabigay? Suntukan na!)- o kung ano pa mang paraan na siguradong maaalala ng mga mahihinang institusyon, sabagay dun naman nakukuha ang lahat ng bagay ‘di ba?- at least para sa lalake. Makikita sa kanya yung literal na ‘hands-on’ na pagtatrabaho para sa nasasakupan nya, literal na hands-on na tumama sa muka ni sheriff Abi, at sana tumama din sa kaisipan ng bawat Pilipino. Ano pa ba gusto niyo kung ayaw niyo nun? Impeachment proceedings na patungo sa wala? Limot na ang mga Ligot, Dominguez? Webb? Due process daw, wala namang nangyayari, walang cojones, walang sense of exclamation o gravity na tatatak sa utak ng tao- pero magtataka ka kung ba’t may mga nagsusulat ng mga balitang si Eugene Domingo daw eh hindi nagpapanty? Ewan, sa sobrang liit at babaw, nagiging kumplikado ang sistema ng pagiisis, pakiitungo, o pamumuhay ng tao (iboboto ko si ERAP! Sabi niya kasi Erap para sa mahirap- eh mahirap ako, ‘di ba?).

Masarap manuod ng sapakan, lalo na kung kaugnay eh mga pulitiko, sapakan ah, hindi barilan, nakakatakot na yun. Ipaubaya na natin yun kay Leon Guererro- para man lang may magawa siya…